!! भावमुकुर !!
(वृत्त: शिखरिणी)
निशा ही रक्ताभा तव मृदु दुकूलांचल समा,
सुरुपारेखा लाभे तव नयन कज्जल समा।
समीपे तू जातां द्रुततर उरे स्पंदन उरीं,
चलत्पादाघाते ध्वनित नुपूराची लय जशी ॥ १ ॥
नभोभागो भासे मम मन तरंगा मुकुर हा,
समुद्रोर्मी तुल्या प्रखर लहरी मानस तटीं।
अहा लाभे पूर्वं नच कधिहि ही शीतल छटा,
घनौघाची छाया सतत मज लाभे तव सम ॥२॥
मही मी पाषाणी, त्वरित तव मेघांकित झरा,
झरे प्रेमधारा मम सकल जीवे सुरनदी।
अगाधो हा योगो नच समजु शके मानस मम,
हृदीं माझ्या वाहे विमल झरतुल्या प्रवणता ॥३॥
विशालं हे दुःखं सकल विसरू या प्रमुदित,
प्रमोदे रंगू या नभविहारी पाखरू सम।
निशा ही रक्ताभा तव मृदु दुकूलांचल समा,
सुरुपारेखा लाभे तव नयन कज्जल समा ॥४॥